و حافظ مولف تاريخ مرو ( متوفى 268 ه ) و احمد بن نصر نشاپورى زاهد مقرى مفتى نشاپور ( متوفى 245 ه ) و شيخ شافعيان در عراق محمد بن احمد ترمذى امام و زاهد و محدث ( متوفى 295 ه ) و محمد بن ابراهيم پوشنگى كه بخارى هم ازو روايت كند و در نشاپور شيخ حديث بود ( 104 / 291 ه ) و محمد بن على حكيم ترمذى زاهد و صوفى و محدث خراسان ( حدود 285 ه ) و محمد بن نصر مروزى امام جليل و محدث ( 202 / 294 ه ) و امام ابو داود سليمان بن اشعث سجستانى صاحب سنن ( 202 / 275 ه ) و عثمان بن سعيد سجستانى مشهور به دارمى محدث و فقيه هرات ( متوفى 208 ه ) و عسكر بن حصبن نخشبى شيخ جامع علم و دين ( متوفى 245 ه ) « 1 » خوارج بعد از وفات حضرت رسول ( صلعم ) نخستين اختلاف داخلى بين مسلمانان در عصر خليفهء سوم حضرت عثمان بن عفان افتاد ، تا كه در نتيجه ، افتراق شديد بين دو قبيلهء بزرگ بنى هاشم و بنى اميه روى داد ، و جمعى از مسلمانان مصر و كوفه و بصره به مدينه آمدند و ازو خواستند تا خود را از مقام خلافت خلع كند . چون حضرت عثمان اين سخن را نپذيرفت ، مردم مذكور در خانه‌اش افتادند ، و او را در حالى كه قرآن ميخواند بشهادت رسانيدند ( سنه 35 ه 655 م ) اين واقعه مسير تاريخ اسلامى را برگردانيد ، زيرا مصريان حضرت على و بصريان طلحه بن عبيد اللّه ، و كوفيان زبير بن عوام سه تن از بزرگان سرشناس صحابه را به خلافت ميخواستند ، و مردم مدينه نيز خواهان خلافت آل نبى و حضرت على بودند ، و بنابرين با او به خلافت بيعت نمودند ، كه درين جمله طلحه و زبير نيز با اكراه بيعت كرده بودند ، ولى از مدينه به مكه و از انجا به عراق رفتند ، و در مقابل حضرت على صف آراستند .

--> ( 1 ) - طبقات الشافعيه جلد اول و دوم طبع مصر 1324 ق